วันจันทร์ที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2557

ภัยต่อความมั่นคงสถาบันพระศาสนา ยุค คสช.ที่ต้องการทำพระศาสนาให้บริสุทธิ์ ?


จากหนังสือ "กรณีธรรมกาย" โดย พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)http://dhammakaya.exteen.com/20050418/entry-48
มี สมเด็จองค์หนึ่งให้การช่วย ธัมไชโย ผู้ปราชิกhttp://www.facebook.com/photo.php?fbid=436562266389881&set=a.176119805767463.37970.161446187234825&type=3&theater

หนุนสังฆเภท !

มจร.-กพฐ. หนุนโครงการเยาวชนท่องพุทธวจนะ
ของพระคึกฤทธิ์ วัดนาป่าพง
ซึ่งถูกขับไล่ออกจากสาขาวัดหนองป่าพง


อา..โบราณว่า ความวัวไม่ทันหาย ความควายก็เข้ามาแทรก 20 ปีที่ผ่านมา ปัญหาที่หนักอกคณะสงฆ์ไทยก็คือ "สันติอโศก" ตามด้วย"ธรรมกาย" แต่ ณ ปัจจุบันวันนี้ ก็มีปัญหาใหม่เข้ามาแทรก นั่นคือ "พุทธวจนะ" ของ "คุณคึกฤทธิ์" อดีตศิษย์สาย "หลวงพ่อชา" ซึ่งถูกอัปเปหิออกมาเมื่อหลายปีก่อน






คึกฤทธิ์ ศิษย์ไม่มีครู
เจ้าของลัทธิพุทธพันธุ์ใหม่ "พุทธวจนะ"
ถ้าธรรมกายเอียงซ้าย คึกฤทธิ์ก็เอียงขวา จนตกขอบ






พระคึกฤทธิ์นั้น อ้างว่า ในพระไตรปิฎกมีสิกขาบท (ศีลของพระภิกษุ) อยู่แค่เพียง 150 ข้อเท่านั้น นอกนั้นเป็นของเพิ่มเติมเข้าไปในภายหลัง (เพราะไม่มีในพระไตรปิฎก) จึงยกออก หมายถึงว่า ตัดพระปาติโมกข์ออกเสีย 77 ข้อ จากเดิม 227 ข้อ เหลือเพียง 150 ข้อ นั่นหมายถึงว่า คณะสงฆ์วัดนาป่าพง ไม่สามารถทำสังฆกรรมร่วมกับใครได้ เพราะสวดไม่เท่ากัน จึงเท่ากับแยกตัวออกจากคณะสงฆ์ไทยโดยอัตโนมัติ ทั้งนี้ วัดหนองป่าพง ซึ่งเป็นวัดต้นสังกัดที่พระคึกฤทธิ์บวช ได้ประกาศขับไล่พระคึกฤทธิ์ออกจากสาขา ตั้งแต่วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ.2553 และมหาเถรสมาคมก็รับทราบ คือรับรองแล้วด้วย (คลิกอ่านข่าววัดหนองป่าพงประกาศตัดวัดนาป่าพง)

โดยนัยยะนี้ พระคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล จึงเป็นผู้ทำสังฆเภท เพราะแยกสงฆ์ออกจากกัน






พระราชภาวนาวิกรม
(หลวงพ่อเลี่ยม ฐิตธมฺโม)
เจ้าอาวาสวัดหนองป่าพง ประธานสาขาวัดหนองป่าพงทั่วโลก
ผู้องอาจ ประกาศตัดขาดพระคึกฤทธิ์ออกจากสาขา ไม่นับเป็นศิษย์สายหลวงพ่อชาอีกต่อไป






เจาะกลุ่มเด็กเล็ก เพื่อล้างสมองแต่เยาว์วัย

ในขณะที่ต่างประเทศนั้น จะไม่ให้เด็กเรียนเรื่องศาสนา เพราะเป็นห่วงว่าจะถูกล้างสมอง แต่ของไทยกลับสวนทางกัน มันเป็นเรื่องอัศจรรย์เหลือเกินว่า แค่ข้าวปลาอาหารที่จะให้เด็กทานทางปากนั้น พ่อแม่ผู้ปกครองจะพิจารณาแล้วพิจารณาอีก จึงค่อยให้กิน แต่สำหรับอาหารทางสมอง คือสติปัญญานั้น กลับมิได้รับการพิจารณาใคร่ครวญให้รอบคอบ ปล่อยให้ลัทธิแปลกปลอมย้อมสีเข้ามาขายจนเต็มตลาด และซื้อหากันอย่างสะดวก เดี๋ยวธรรมกาย เดี๋ยวพุทธวจนะ ถ้าทางรัฐบาลและคณะสงฆ์ยังคงปล่อยปละละเลยเช่นนี้ ก็ชี้ได้ว่า รัฐบาลและคณะสงฆ์นั้นเอง ที่เป็นตัวการสร้างความแตกแยกของประชาชนในชาติ มิใช่ใครอื่น เพราะพวกคุณมีอำนาจหน้าที่ แต่ไม่ยอมทำอะไร พอนานไป ก็อ้างว่า "ประชาชนแตกแยก เพื่อมิให้ประชาชนคนในชาติต้องมาเข่นฆ่ากันเอง จึงต้องยึดอำนาจ" แล้วก็ประกาศ "คืนความสุขให้ประชาชน" ผ่านจอโทรทัศน์ ยิ่งกว่าละครน้ำเน่า ปล่อยปละละเลยปัญหามานาน 20-30 ปี จะปฏิวัติแก้ปัญหาเพียง 2 ปี เพื่อสถาปนาประชาธิปไตย ฉบับยั่งยืน โถ !




ต่างคนต่างอ้าง
ธรรมกายอ้าง "หลวงพ่อสด" วัดปากน้ำ เป็นใบเบิกทาง
พุทธวจนะอ้าง "พุทธทาส" สวนโมกขพลาราม เป็นใบเบิกทาง
แต่..ไม่มีใครทำตามครูบาอาจารย์ที่อ้างเลย

อ้างแต่ว่า
"ผมเป็นผู้รู้และปฏิบัติตามอย่างถูกต้องที่สุด"


กรณี "พระคึกฤทธิ์" ผู้อ้างว่า จะพาประชาชนคนไทย หรือชาวพุทธ ไปให้ถึงพระพุทธวจนะ แต่กลับไม่ปรากฎว่าจะตั้งโรงเรียนสอนภาษาบาลีขึ้นมาเลยแม้แต่แห่งเดียว กลับกัน กลับพาเยาวชนไปนั่งท่องภาษาบาลีอย่างงูๆ ปลาๆ เอาแค่คำสะกดแบบไทยๆ ก็ให้รางวัลแล้ว รู้พุทธวจนะแล้ว ได้รางวัลไปอินเดียและเนปาลแล้ว พุทธวจนะนี่รู้ง่ายจริงๆ นะ ขนาดนักปราชญ์ยังเถียงกันว่าใช่หรือไม่ แล้วลูกเล็กเด็กแดงเอามาท่องแบบป้อนใส่ปากมันจะเหลืออะไร พอกินหมดคำก็รอพุทธวจนะคำใหม่จากปากของพระคึกฤทธิ์ป้อนให้อีก เหมือนลูกนกเลย





ความต่างในความเหมือน-ความเหมือนในความต่าง
เด็กดีแบบธรรมกาย VS เด็กดีแบบพุทธวจนะ

เด็กดีแบบธรรมกาย ให้นั่งสมาธิด้วยคำว่า "สัมมาอะระหัง" และเชื่อคำสอนของสำนักวัดพระธรรมกายทุกประการ อย่างอื่นไม่ใช่
เด็กดีแบบพุทธวจนะ ให้การอบรมแบบใหม่ ไม่ให้เชื่อคำสอนแนวอื่น นอกจากสิ่งที่เรียกว่า "พุทธวจนะ" อันมาจากสำนักวัดนาป่าพงเท่านั้น อย่างอื่นไม่ใช่





ความต่างในความเหมือน-ความเหมือนในความต่าง

ธรรมกายมีพระไตรปิฎกฉบับอินเตอร์ - พุทธวจนะมีพระไตรปิฎกฉบับบริสุทธิ์ (คึกฤทธิ์ทำเอง) เพราะอ้างว่ามาจากพระโอษฐ์ของพระพุทธเจ้า ไม่ได้เอามาจากอรรถกถา แต่ทุกถ้อยความที่เอามาสอนนั้น ก็มาจากอรรถกถาและคำอธิบายของครูบาอาจารย์ แม้กระทั่งคำว่า "อนึ่ง" เพราะถึงที่สุดแล้ว บรรดาสาวกสายพุทธวจนะก็ต้องรอฟังคำวินิจฉัยจากเจ้าลัทธิ คือ "พระคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล" เป็นแห่งสุดท้าย สรุปว่า พระโอษฐ์ของพระพุทธเจ้า ก็คือพระโอษฐ์ของพระอาจารย์คึกฤทธิ์ นั่นเอง เพราะพระคึกฤทธิ์ตั้งตนเองเป็นศาสดาพยากรณ์ สามารถชี้ขาดได้ว่า สิ่งไหนเป็นพุทธวจนะ





ผูกขาดเหมือนกัน แต่วิธีการต่างกัน

ธรรมกายรวบเอาทุกอย่างของพุทธทุกภาคในประเทศไทย ไปอัพเกรด เช่น นางวิสาขา สตีฟ จ็อปส์ แม้แต่เรื่องบั้งไฟพญานาค หรือคำสอนตามท้องถิ่นที่นิยม ก็ถูกรวบไปเป็น "ฉบับธรรมกาย" แต่พุทธวจนะมาแนวใหม่ "ไม่เอาซักอย่าง จะล้มล้างทุกคำสอน" แต่สุดท้ายก็ออกลาย"ให้ตามคำสอนของพระอาจารย์คึกฤทธิ์ผู้เดียว เพราะเป็นผู้รู้พุทธวจนะแต่เพียงคนเดียวในโลก"




แนวทางการเติบโตไม่ต่างกัน

ธรรมกายเข้าหาเจ้าหานาย และมหาเถรสมาคม จนต่อติด ส่วนคึกฤทธิ์ก็เริ่มเข้าหาเจ้าหานาย และมหาเถรสมาคม จนได้ถ้วยในวังมาแจกเด็ก ต่อไป ถ้าเกิดปัญหาขึ้นมา ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะได้เจ้านายและมหาเถรสมาคม รวมทั้งองค์กรของรัฐเข้าไปรับรองแต่ต้นแล้ว ณ วันนี้ วันที่มีสปอนเซอร์เพียบ

แต่ถามว่า ปัญหาการตัดลัดพระปาติโมกข์ ของวัดนาป่าพง จะทำอย่างไร  จะปล่อยไปให้เป็น ธรรมกาย-2 อย่างนั้นหรือ ?






ทิ้งปัญหาไว้ให้คนรุ่นหลังแก้

สมเด็จพระพุฒาจารย์-เกี่ยว วัดสระเกศ ดำรงตำแหน่งประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่พระสังฆราช เมื่อมีรายงานจากวัดหนองป่าพงว่า พระคึกฤทธิ์ โสตฺถิผโล วัดนาป่าพง ปทุมธานี มีความคิดวิปริต ตัดพระปาติโมกข์เหลือเพียง 150 ข้อ จึงไม่ขอทำสังฆกรรมร่วมต่อไป ในตอนนั้น มหาเถรสมาคมได้แต่เพียง "รับทราบ" คือทราบแล้วก็ไม่ทำอะไร ปล่อยให้พระคึกฤทธิ์เดินหน้าหาความชอบธรรมต่อไป จนกระทั่งสมเด็จเกียวตาย แต่พระคึกฤทธิ์เหมือนเกิดใหม่ เพราะได้แนวร่วมเยอะ ทั้งๆ ที่รู้เห็นอยู่เต็มตา มหาเถรสมาคมและสมเด็จเกี่ยวก็ไม่ทำอะไร อำนาจมีแต่ไม่ใช้ มีตำแหน่งแต่ไม่ทำหน้าที่ ปัญหาพระศาสนาจึงลุกลามบานปลายมาจนถึงทุกวันนี้ วันที่ กรรมการมหาเถรสมาคมได้เข้าไปเป็นแนวร่วมของพระคึกฤทธิ์แล้ว เต็มตัว





แก้ไม่ไหว เพราะของตัวเองก็เต็มกลืน

สมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์-ช่วง วัดปากน้ำ เข้ารับไม้ต่อจากสมเด็จเกี่ยว ดำรงตำแหน่งผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราชเพียงองค์เดียว แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะปัญหาวัดพระธรรมกายก็ยังอีรุงตุงนัง เพิ่งได้ข่าวว่าธัมมชโยต้องคืนเงินให้แก่สหกรณ์คลองจั่นถึง 500 ล้านบาท นับเป็น"ปาราชิก" ได้ 500 ล้านครั้ง ถ้าสืบสวนได้ว่ารับมาโดยมิชอบ แถมวัดพระธรรมกายยังเอารูปหล่อ"หลวงพ่อสดทองคำ" หนักตั้ง 1,000 กิโล (หนึ่งตัน) ไปปิดปากน้ำไว้แล้ว ปัจจุบันก็ยังตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่กลางมหาเจดีย์วัดปากน้ำ ของขวัญชิ้นใหญ่ระดับโลกขนาดนี้ มีหรือใครไม่อยากได้ ในช่วงนี้ สมเด็จช่วงก็ยังไม่ได้เป็นพระสังฆราชเต็มตัว จึงยังทำอะไรไม่ถนัด ต้องประคับประคองตัวไปให้ถึงฝั่งคือตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช เมื่อได้มาแล้วจึงค่อยว่ากันอีกที นี่ก็ต้องลุ้น แต่แย่ตรงที่ว่า ปัญหาไม่น่ามะรุมมะตุ้มเอาในตอนนี้ เพราะกว่าสมเด็จช่วงจะได้ขึ้นเป็นพระสังฆราชในอีกปีสองปีข้างหน้า พระคึกฤทธิ์ก็ขยายฐาน จัดประกวดเยาวชนท่องพุทธวจนะเป็นปีที่ 4 ที่ 5 แบบว่าได้เยาวชนไปเป็นฐานเสียงร่วมล้านแล้ว ใหญ่พอๆ กับธรรมกายเชียว กงกรรมกงเกวียนกำลังหมุนมาย้อนรอยวัดปากน้ำเข้าแล้วครับท่าน

ผลงานในตำแหน่งของสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ที่ผ่านมาก็มากมายล้นกุฏิ อาทิเช่น คำสั่งห้ามพระเหนือขับรถ คำสั่งให้เปลี่ยนสีจีวรเป็นสีเหลืองทั้งภาคเหนือ เป็นต้น นอกนั้นไม่เห็นเป็นโล้เป็นพาย กรณีพระคึกฤทธิ์ครั้งนี้ ถ้าเกิดเป็นปัญหาพระศาสนาในภายหน้า ก็ต้องจารึกไว้ว่า เป็นผลงานของสมเด็จพระมหารัชมังคลาจารย์ แต่เพียงผู้เดียว เพราะเกิดในสมัยที่ท่านครองอำนาจ เถิดครับหลวงพ่อ เห็นเด็ดขาดมาหลายงานแล้ว อยากจะเห็นอีกซักเด็ดขาด ตั้งกรรมการสอบคึกฤทธิ์ให้ดูเป็นบุญตาทีเถิดครับ







มจร.หลงทาง
ไม่เอาธรรมกาย แต่ไปเข้ากับพุทธวจนะ

ถามว่าต่างกันตรงไหน ?





รับรองโดยไม่ตรวจสอบ
ความผิดมหันต์ของมหาวิทยาลัยสงฆ์ มจร.

เป็นเรื่องใหญ่กว่าธรรมกายหรือพุทธวจนะ เพราะว่า "มหาวิทยาลัย มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์" นั้น เป็นมหาวิทยาลัยของคณะสงฆ์ไทย ภายใต้การกำกับของรัฐบาลไทย จึงการันตีได้ว่า เป็นหน่วยงานที่มีมาตรฐาน แม้จะไม่สูงสุด แต่ก็ถือว่ามีมาตรฐานที่เชื่อถือได้ เพราะมีพระสงฆ์ไทยทั่วประเทศเป็นภาคี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระพรหมบัณฑิต องค์อธิการบดี มจร. นั้น มีการศึกษาสูงสุดทั้งทางโลกและทางธรรม คือเป็น นักธรรมชั้นเอก เปรียญธรรม 9 ประโยค รู้ภาษาบาลีเป็นอย่างดี แถมยังจบปริญญาเอก ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดฯตั้งเป็น "ศาสตราจารย์-ราชบัณฑิต" หนำซ้ำยังเป็น "กรรมการมหาเถรสมาคม" ซึ่งเป็นรัฐมนตรีร่วมรัฐบาลคณะสงฆ์ไทยอีกด้วย จึงเชื่อว่า แนวทางคำสอนของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ต้องเป็นแนวทางคำสอนที่ถูกต้องตามแนวทางที่มหาเถรสมาคมเห็นชอบ อีกประการหนึ่ง มจร. มีบุคคลากรที่หลากหลาย มีสภามหาวิทยาลัย ไว้คอยวินิจฉัยตรวจสอบ ทั้งด้านการวางแผน การบริหาร การจัดการ รวมทั้งการแก้ไขปัญหาต่างๆ แต่การที่ มจร. ไม่มีการตรวจสอบลัทธิของพระคึกฤทธิ์ แห่งวัดนาป่าพง (ทั้งๆ ที่รู้ว่าถูกไล่ออกจากวัดหนองป่าพง) ว่าถูกต้องหรือไม่ กลับถลำเข้าไปเป็น"ภาคี" ในการจัดงาน แถมยังระดมเด็กจากโรงเรียนวิถีพุทธ ตั้ง 18,000 โรงเรียน ทั่วประเทศ ให้ไปเป็น "สาวก" ของคุณคึกฤทธิ์อีก ถือว่าเป็นเรื่องอัปยศที่สุด ในประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยสงฆ์แห่งนี้ นับตั้งแต่ในหลวง ร.5 ทรงก่อตั้งขึ้นมาได้ 100 กว่าปี พระเณรเพียงรูปสองรูป ไปทำผิด ยังพอให้อภัย แต่มหาวิทยาลัยสงฆ์ ซึ่งมีบุคคลากรล้นประเทศ ไปทำเสียหายแบบนี้ มันไม่รู้จะพูดยังไง การไปรับรองโครงการ "พุทธวจนะ" ของวัดนาป่าพงในครั้งนี้ ชี้ให้เห็นว่า"มมจ.สนับสนุนพระคึกฤทธิ์ให้ทำสังฆเภท" เพราะตัดลัดพระปาติโมกข์เหลือเพียง 150 ข้อ ไม่สามารถทำสังฆกรรมร่วมกับคณะสงฆ์ไทยได้อีกต่อไปแล้ว นอกเสียจากว่า พระสงฆ์วัดประยุรวงศาวาสและคณาจารย์ รวมทั้งพระนิสิต ในมหาวิทยาลัย มจร. จะสวดพระปาติโมกข์เพียง 150 ข้อ เหมือนพวกพระคึกฤทธิ์วัดนาป่าพง จะแก้ตัวอย่างไรก็นิมนต์เถิดครับ ท่านพระพรหมราชบัณฑิต !






กะเทาะสันดานคึกฤทธิ์

อ้างพุทธทาสว่าให้ยึดพระธรรมคำสอนจากพระโอษฐ์ แต่พุทธทาสก็ไม่เคยตัดลัดพระปาติโมกข์ และไม่เคยฉีกพระไตรปิฎก เพียงแต่ชี้ให้เห็นว่าส่วนไหนเป็นของเก่า ส่วนไหน "น่าจะ" เป็นของใหม่ รู้แล้วก็วางไว้ ไม่ทำลาย แต่ข้ามไปแบบบัวไม่ช้ำน้ำไม่ขุ่น แต่คึกฤทธิ์กลับทำตรงกันข้าม"อ้างครูบาอาจารย์ แต่ก็มิได้ทำตามแบบอย่างของครูบาอาจารย์" ทั้งๆ ที่ศิษย์สายสวนโมกข์ก็ดี สายวัดหนองป่าพงก็ดี มีเป็นพันเป็นหมื่น แต่ไม่มีใครทำแบบ "นายคึกฤทธิ์" ซักคน มีวิธีเดียวเท่านั้นที่จะทำให้ผู้คนหลงไหล ก็คือ ยกหูชูหางตัวเองว่า กูเป็นคนเก่งที่สุด รู้พุทธวจนะมากที่สุด ตรงที่สุด ฯลฯ ดังนั้น ถ้าจะศึกษาพระพุทธศาสนาบริสุทธิ์ ต้องมาศึกษาพุทธวจนะ





ปราชญ์ชี้ทาง แต่ไม่เดิน

เพราะอหังการณ์-มมังการ (แปลว่า กูแน่)

พระพรหมคุณาภรณ์ (ประยุทธ ปยุตฺโต ป.ธ.9 ราชบัณฑิต) พระนักปราชญ์ของคณะสงฆ์ไทย เคยแสดงทัศนะต่อกรณี "การสวดพระปาติโมกข์เพียง 150 ข้อ" และการยึด "พุทธวจนะโดยไม่เอาอรรถกถาหรือตำราอื่นใดนอกจากพระไตรปิฎก" ของสำนักวัดนาป่าพงไว้ กรุณากดที่ภาพข้างบน เพื่อฟังทัศนะของพระพรหมคุณาภรณ์







วาทกรรมของคึกฤทธิ์
"อาตมาไม่มีคำสอนของตัวเอง"

ฟังดูเหมือนความซื่อสัตย์ซื่อตรงต่อพระธรรมคำสอนอย่างถูกต้องที่สุดในโลก แต่ถามว่า พระพุทธเจ้าทรงตรัสเป็นภาษาบาลี แต่คำสอนในพระไตรปิฎกที่พระคึกฤทธิ์นำมาสอนนั้น เป็นฉบับภาษาไทย แล้วถามว่า "ใครแปล" ก็คือ พระสงฆ์ไทย ซึ่งตั้งเป็นรูปคณะกรรมการตรวจชำระและแปลพระไตรปิฎกจากบาลีมาเป็นไทย ท่านใช้ตำรามากมายหลายเล่ม ทั้งตำราไวยากรณ์บาลี อรรถกถา ฎีกา อนุฎีกา แล้วจึงประมวลมาเป็น "พระไตรปิฎกฉบับแปล" ที่พระคึกฤทธิ์เอาไปตู่ว่า"เป็นพุทธวจนะจากพระโอษฐ์" นั่นแหละ ถ้าจะเอาพุทธวจนะจริงๆ ก็ต้องเป็นภาษาบาลีทั้งหมด เพราะพระพุทธเจ้าทรงใช้ภาษาบาลีในการสอนศาสนา พูดให้ชัดก็คือว่า พระคึกฤทธิ์ลวงโลกบอกชาวบ้านว่า "ให้เชื่อพุทธวจนะ อย่าเชื่อคำสอนอื่นใดที่มิได้มาจากพระโอษฐ์ของพระพุทธเจ้า" แต่พอเอาเข้าจริงๆ ตัวเองก็ "เอาคำแปลที่พระรูปอื่นๆ เขาแปลเป็นไทย" มาใช้บอกคนอื่นอีกทอดหนึ่ง เพราะตัวเองก็ไม่รู้บาลี แต่เอาของเขามาใช้กลับไม่ยอมบอกว่า "เป็นของคนอื่น" ตู่เอาเป็นของตัวเองเฉยเลย สันดานตอแหลแบบนี้คงไม่มีใครเท่ากับนายคึกฤทธิ์อีกแล้ว อ้างว่า "อาตมาไม่มีคำสอนของตัวเอง" ก็แน่นอนสิ เพราะคำสอนของตัวเองถูกยกขึ้นเป็น "พุทธวจนะ" ไปหมดแล้ว ผ่าน "ร่างทรงพระพุทธเจ้า" ที่ชื่อว่า "คึกฤทธิ์"






กพฐ. (สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน) เปลี่ยนทิศ
สมัย ชินภัทร ภูมิรัตน เป็นเลขาธิการ เกณฑ์เด็กไปธรรมกาย
สมัย กมล รอดคล้าย เป็นเลขาธิการ เกณฑ์เด็กไปวัดนาป่าพง

ถือว่าเป็นการ "เปลี่ยนทิศทาง" อย่างชัดเจนของ กพฐ. จากเดิมที่เคยเกณฑ์ทั้งครูและเด็กนักเรียนไปรับการอบรมจากวัดพระธรรมกาย โดยอ้างว่า สะดวกสบาย เพราะวัดพระธรรมกายพร้อมกว่าวัดอื่นๆ ครั้น คสช. ปฏิวัติเข้ามาคุมอำนาจ กพฐ.ก็ประกาศ "ย้ายวัด" จากวัดพระธรรมกาย ไปอยู่กับวัดนาป่าพงของพระคึกฤทธิ์ ทั้งนี้คงจะพิจารณาจากเหตุประกอบหลายประการ โดยเฉพาะก็คือ "ผู้สนับสนุน" ซึ่งมีทั้งองค์กรต่างๆ รวมทั้งมหาวิทยาลัยสงฆ์ มจร. ซึ่งเป็นของคณะสงฆ์ไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การโชว์ "ถ้วยพระราชทาน" จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี นี่ต้องเป็นภูมิคุ้มกันชั้นดีว่า "ไปแล้วไม่หลงทาง" ไม่สร้างปัญหาในอนาคต แต่ถามว่า เพียงเท่านี้เพียงพอหรือ ต่อการนำเด็กออกจากโรงเรียนไปเข้าวัดๆ เดียว โดยอ้างโครงการพุทธวจนะบังหน้า





V-Star VS พุทธวจนะ

มหกรรมแย่งฐานเสียงเด็กของเมืองไทย

ถ้ามองว่า โครงการ V-Star ของวัดพระธรรมกายมีปัญหา ว่าด้วยการสั่งสอนครอบงำเด็ก จนเกือบๆ จะเรียกได้ว่า "ล้างสมอง" แต่ถามว่า โครงการ พุทธวจนะ ของวัดนาป่าพง ต่างกันตรงไหน ในเมื่อเด็กซึ่งปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม แต่ถูกนำไปท่องพุทธวจนะ "งูๆ ปลาๆ" ผ่านการบังคับกึ่งสะกดจิตว่า "ทางนี้เท่านั้นถูกต้อง ทางอื่นผิด" ซึ่งเป็นการ "ตั้งเข็มทิศ" แบบผิดๆ แก่เด็ก ทำให้เด็กเริ่มเกิดความเชื่อว่า ถ้ามิใช่แนวทางที่วัดนาป่าพงสอน ก็มิใช่แนวทางคำสอนของพระพุทธเจ้าที่แท้จริง ทั้งๆ ที่ยังไม่มีการพิสูจน์ว่า สิ่งที่พระคึกฤทธิ์นำมาสอนสั่งนั้น ถูกต้องทุกกระบวนการแล้ว แล้วถามว่า เชื่อได้อย่างไรว่า "พุทธวจนะของพระคึกฤทธิ์ถูกต้องตามหลักการในพระไตรปิฎกทุกประการ" เพราะพูดเองเออเองดังกล่าว






เกณฑ์เด็กทั่วไทยไปเข้าโครงการ แต่กรรมการหรอมแหรม

ถามว่า กรรมการรายการชวนน้องท่องพุทธวจนะ ทั้ง 5 ท่านเหล่านี้ มีดีกรีอะไรในทางพระพุทธศาสนา เรียนจบระดับไหน และได้รับการรับรองจากใคร ให้เป็นผู้ชำนาญด้านพุทธวจนะและพระไตรปิฎก หรือว่าได้รับการรับรองจากพระคึกฤทธิ์เพียงคนเดียวก็เพียงพอแล้ว



สิ่งที่ "อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะ" อยากให้ปัญญาชนช่วยกันพิจารณาก็คือว่า เหตุใด ทางรัฐบาลไทย และคณะสงฆ์ไทย จึงไม่มี "คณะกรรมการพระพุทธศาสนาแห่งชาติ" ซึ่งจะมีอำนาจหน้าที่ในการพิจารณาแนวทางคำสอนของสำนักต่างๆ เช่น ธรรมกาย วัดนาป่าพง เป็นต้น ว่าสำนักไหนถูกต้องตามหลักการในพระไตรปิฎกและของคณะสงฆ์ไทย ไม่นอกรีตนอกรอย แล้วจึงค่อยสนับสนุนให้ทำการสอนสั่งแก่ประชาชนทั่วไปได้ แต่เท่าที่เห็น นอกจากจะไม่มีคณะกรรมการคอยตรวจสอบแล้ว รัฐมนตรี และกรรมการมหาเถรสมาคมเสียเอง ที่ไปเห็นดีเห็นงามกับสำนักต่างๆ เหล่านั้น พอเนิ่นนานไป กลับกลายเป็นว่า "เกิดปัญหาขึ้นมา" แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว สำนักต่างๆ เหล่านั้น ต่างเติบใหญ่ มีศาสนิกชนหนุนหลัง กลายเป็นพลังมวลชนขึ้นมา นอกจากปัญหาจะแก้ไม่ได้แล้ว สำนักใหญ่ๆ เหล่านั้นกลับสามารถเข้ามายึดกุมอำนาจในคณะสงฆ์ไทยได้อีก มหาเถรสมาคมวันนี้จึงไม่ต่างไปจากสมาคมเดียรถีย์ เพราะมีเจ้าลัทธินิกายมาชุมนุมอยู่กันเต็มไปหมด ไม่มีใครยอมรับใคร บ้านเมืองว่าแตกแยกแล้ว คณะสงฆ์ยังหนักหนาไปกว่านั้น ไหนคณะปฏิวัติว่า อยากจะปฏิรูปศีลธรรมจริยธรรมของประเทศไทย แต่เหตุไฉนจึงปล่อยปละละเลยให้คณะสงฆ์ไทยเละตุ้มเป๊ะอยู่อย่างนี้ ?











โครงการชวนน้องท่องพุทธวจนะปี 2 เริ่มแล้ว มีประกวดหลายวิธีทั้งเดี่ยวและเป็นหมู่คณะหน้าเสาธง สสวท.ให้เด็กสอบแข่งความเป็นเลิศทางวิทย์-คณิต ต้องศึกษาพุทธวจนด้วย

วันที่ 22 พ.ค. 2557 มีรายงานข่าวแจ้งว่า มูลนิธิชวนน้องท่องพุทธวจน ร่วมกับ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) และมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท.) กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร (ICT) และมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย จัดโครงการประกวดชวนน้องท่องพุทธวจนต่อเนื่อง เป็นปีที่ 2 โดยมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิตได้นำการวิจัยประเมินผลโครงการปีที่ 1 มาปรับปรุงรูปแบบให้เกิดประสิทธิผลสูงสุดแก่เด็กและเยาวชน

รูปแบบการประกวดครั้งนี้มี 5 ประเภท ได้แก่

1. ประกวดโรงเรียนรัตนะ 5 ต้นแบบรางวัลความเป็นเลิศและสร้างสรรค์ในการเผยแผ่พุทธวจน ชิงโล่พระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนสุดาฯสยามบรมราชกุมารี
2. ประกวดท่องพุทธวจนประเภททีม 10 คน ในนามโรงเรียน ชิงโล่พระราชทานฯสมเด็จพระเทพรัตนสุดาฯสยามบรมราชกุมารี
3. ประกวดท่องพุทธวจนหน้าเสาธง ส่งคลิปวีดีทัศน์เพื่อคัดเลือกนักเรียน 10,000 คน
4. ท่องพุทธวจนที่สนามกีฬาอินดอร์สเตเดี้ยมหัวหมาก ในวันที่ 9 ก.ค.57 และ
5. ประกวดวาดภาพพุทธวจน และรวบรวมผลงานนักเรียนทำหนังสือภาพวาดพุทธวจน

โดยเปิดรับสมัครออนไลน์ที่ www.nongtongbuddhawajana.com ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม ถึง 15 มิถุนายน 2557 หรือสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมที่nongtongbuddhawajana2@gmail.com โทร08-9199-7600

โครงการชวนน้องท่องพุทธวจน จัดขึ้นเพื่อปลูกพุทธวจนเป็นภูมิคุ้มกัน ให้เยาวชนได้สดับในธรรมนำไปใช้อย่างมีสมาธิและสติในการดำเนินชีวิต "เป็นกิจกรรมให้เด็กและเยาวชนได้ศึกษาเรียนรู้และเกิดความทรงจำพุทธวจน และเชื่อมโยงไปสู่หลักปฏิบัติในการดำเนินชีวิตที่ถูกต้องเหมาะสม สามารถน้อมนำมาเป็นเสาเขื่อนเสาหลักของจิตใจในการดำเนินชีวิต และเป็นภูมิคุ้มกันให้ห่างไกลจากบุหรี่สุรา อบายมุข สิ่งเสพติด ตลอดจนช่วยลดปัญหาการตั้งครรภ์ไม่พร้อม และทำแท้งปัญหาสุขภาพจิตในเด็กและเยาวชน การติดเกมปัญหาทางอารมณ์ ปัญหาเด็กออทิสติกและมีสมาธิสั้นซึ่งสาเหตุของปัญหาส่วนใหญ่เกิดจากปัจจัยแวดล้อมทั้งปัจจัยบุคคล ครอบครัว และสังคม"

จากการจัดโครงการประกวด “ชวนน้องท่องพุทธวจน” ปีที่1ซึ่งจัดขึ้นในปี 2556 ที่ได้เสร็จสิ้นไปแล้วนั้น ได้รับการตอบรับและความร่วมมือเป็นอย่างดีจากทุกโรงเรียนที่เข้าร่วมประกวด ทั้งยังได้รับความร่วมมือจากสถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สสวท) ซึ่งเล็งเห็นว่า เด็กเก่งที่จะเป็นอนาคตของชาตินั้นควรจะเป็นเด็กดีมีคุณธรรมด้วย จึงสนับสนุนให้เด็กที่จะสอบแข่งขันความเป็นเลิศทางวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ ซึ่งมีประมาณปีละ 12,000 คน ได้มีโอกาสศึกษาพุทธวจนผ่านรูปแบบกิจกรรมต่างๆ ของโครงการ นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย (มจร) ได้สนับสนุนให้โรงเรียนวิถีพุทธ ซึ่งมีอยู่ 18,000 โรงเรียน เข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้ด้วย.



ที่มา : เดลินิวส์
28
 กรกฎาคม 2557




คายอ้อย !

ธัมมชโย "ยอมคืน" เงินคลองจั่น
หลังรับไปร่วมพันล้าน
แต่ธรรมกายบอกว่า คืนได้แค่ครึ่งเดียว

ที่เหลือก็เป็นขี้ช้าง


อา..มหกรรมการคืนเงินในครั้งนี้ กลายเป็น "ชนัก" ติดหลังท่านธัมมชโยอีกแผลหนึ่งแล้ว หลังจากต้องคืนทรัพย์สินให้แก่วัดพระธรรมกายเมื่อหลายปีก่อนมาร่วมพันล้าน จึงจะหลุดจากคดีความต่างๆ วันนี้ คงจะมีการ "ไกล่เกลี่ย" คดีคลองจั่น จนมาพบกันครึ่งทางที่ 500 ล้าน ก็ไม่ทราบว่าทางผู้เสียหายจะว่าอย่างไร หรือคิดว่า กำขี้ดีกว่ากำตด ได้มา 500 ล้าน ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย




พระเทพญาณมหามุนี
(ไชยบูลย์ ธมฺมชโย)
เจ้าอาวาสวัดพระธรรมกาย
ผู้รับบริจาคจากสหกรณ์คลองจั่นร่วมพันล้านบาท





หลักฐานชัดๆ ชัวร์ ๆ



เมื่อวันที่ 22 กรกฏาคม 2557 รอ. นพ.ยงยุทธ มัยลาภ ทีมโฆษกคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) แถลงภายหลังการประชุมใหญ่ คสช. ครั้งที่ 7/2557 ว่า คณะ คสช. ได้มีมติอนุมัติหลักการร่างกฎกระทรวงกำหนดให้ ”นิติบุคคลอื่น” เป็นลูกหนี้ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้ และกำหนดหน่วยงานของรัฐที่มีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลการประกอบกิจการของลูกหนี้ พ.ศ. …

จากกรณี สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่น จำกัด ซึ่งประสบปัญหาการดำเนินการและก่อให้เกิดความเสียหายเป็นจำนวนมาก สมควรที่จะดำเนินการให้สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่นฟื้นฟูกิจการได้ ทั้งนี้ร่างกฎหมายนี้เป็นการกำหนดให้สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนเป็นลูกหนี้ในการฟื้นฟูกิจการตามกฎหมาย ทำให้สหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนสามารถยื่นคำร้องขอให้ฟื้นฟูกิจการ ช่วยบรรเทาความเสียหายที่จะเกิดขึ้นกับสมาชิกและเจ้าหนี้อื่นที่นำเงินมาฝากสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยน เช่น สหกรณ์อื่น ให้ไม่ต้องประสบปัญหาขาดสภาพคล่อง ซึ่งจะส่งผลต่อเศรษฐกิจของประเทศ โดยหลังจากนี้ จะส่งให้สำนักงานกฤษฎีกาตรวจพิจารณา แล้วดำเนินการต่อไป

โดยก่อนหน้านี้คณะกรรมการชุดใหม่ที่นำโดย นายเผด็จ มุ่งธัญญา ประธานคณะกรรมการดำเนินการเข้ามาบริหาร ได้มีการประชุมบรรดาเจ้าหนี้ทั้งที่เป็นผู้ฝากเงินรายย่อย รายใหญ่ และสหกรณ์ต่างๆ เพื่อขอมติฟื้นฟูกิจการในเดือนเมษายน 2557 ที่ผ่านมา จากนั้นสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่นได้ยื่นแผนต่อศาลล้มละลายกลาง เพื่อขอฟื้นฟูกิจการเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2557 และศาลนัดสหกรณ์คลองจั่นเพื่อสอบถามข้อเท็จจริงการฟื้นฟูกิจการเพิ่มเติม ในวันที่ 21 สิงหาคม 2557 ซึ่งการยื่นขอฟื้นฟูกิจการในครั้งนั้นเพื่อขอให้ศาลเลื่อนการไต่สวนคดีสหกรณ์ออมทรัพย์สำนักงานปฏิรูปที่ดินเพื่อการเกษตร (สปก.) ที่ฟ้องให้สหกรณ์ฯ คลองจั่นล้มละลาย

นายเผด็จ มุ่งธัญญา ประธานคณะกรรมการดำเนินการ เปิดเผยว่า สาเหตุที่ต้องให้มีร่างกฎกระทรวงกำหนดให้ “นิติบุคคลอื่น” เป็นลูกหนี้ในกระบวนการฟื้นฟูกิจการของลูกหนี้และกำหนดหน่วยงานของรัฐที่มีอำนาจหน้าที่ในการกำกับดูแลการประกอบกิจการของลูกหนี้ พ.ศ. … นั้น เนื่องจาก พ.ร.บ.ล้มละลายที่มีอยู่ครอบคลุมนิติบุคคลเท่านั้น ไม่ได้รวม “สหกรณ์” อยู่ จึงไม่สามารถที่จะยื่นขอฟื้นฟูกิจการภายใต้ พ.ร.บ.ล้มละลายได้ ดังนั้นกฎกระทรวงนี้ทำให้สหกรณ์สามารถขอฟื้นฟูกิจการได้แล้ว กระบวนการต่อจากนี้ต้องส่งกฎกระทรวงดังกล่าวให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเพื่อประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษาต่อไป ถ้าประกาศใช้แล้วสหกรณ์ก็จะยื่นขอฟื้นฟูกิจการต่อศาลล้มละลายกลางทันที เพราะขณะนี้แผนฟื้นฟูเสร็จเรียบร้อยแล้ว โดยได้รับความเห็นชอบจากธนาคารแห่งประเทศไทย กระทรวงการคลัง และกรมส่งเสริมสหกรณ์

“15 เดือนที่ผมเข้าทำงาน ได้ดำเนินการจนมีความคืบหน้าในเรื่อง 1. เพิ่มเติมกฎกระทรวงให้ “สหกรณ์” สามารถขอฟื้นฟูกิจการได้ 2. ทำแผนฟื้นฟูกิจการสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่นจนเสร็จเรียบร้อย พร้อมที่จะยื่นขอฟื้นฟูต่อศาล 3. ดำเนินการฟ้องร้องกับบรรดาลูกหนี้สมทบมูลหนี้จำนวน 13,000 ล้านบาท รวมทั้งดำเนินการฟ้องร้องในคดีต่างๆ อาทิ คดีวัดธรรมกายที่ฟ้องในนามสหกรณ์เครดิตยูเนี่ยนคลองจั่น การฟ้องขอทรัพย์คืนจาก ปปง. (สำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน) ซึ่งเป็นทรัพย์ที่ยึดมาจาก นายศุภชัย ศรีศุภอักษร โดยคดีที่ดำเนินการฟ้องร้องนี้ ตามขั้นตอนอาจจะช้า แต่เราได้ดำเนินการเพื่อเอาคืนกลับมาให้สมาชิก”นายเผด็จกล่าว

นอกจากนี้ นายเผด็จกล่าวต่อว่า ที่ผ่านมาการแก้ปัญหาสหกรณ์ฯ คลองจั่นไม่คืบหน้าเป็นเพราะรัฐบาลที่ผ่านมาไม่จริงใจในการแก้ปัญหา รวมทั้งคดีต่างๆที่หน่วยของรัฐที่เข้ามาดำเนินการเป็นเวลา 15 เดือนแล้ว คดียังไม่มีความคืบหน้าแต่อย่างใด ประกอบกับผู้บริหารของกระทรวงเกษตรและสหกรณ์การเกษตรไม่เข้าใจปัญหาที่แท้จริง ทำให้การแก้ไขปัญหาหลงทาง

“การแก้ปัญหาล่าช้า ยิ่งนานความน่าเชื่อถือของสหกรณ์ก็ลดลง ไม่มีใครอยากจะช่วยเหลือ และการที่จะให้รัฐมาช่วยเหลือก็เป็นเรื่องยากเพราะเป็นเงินภาษีประชาชน ตอนนี้แม้จะมีการเจรจากับธนาคารออมสินเพื่อขอกู้เงิน แต่มีเงื่อนไขว่ารัฐต้องค้ำประกัน ซึ่งก็เป็นเรื่องยาก ตอนนี้ทราบว่า ทางวัดธรรมกาย จะคืนเงินให้ 500 ล้านบาท จากที่บริจาคไปกว่า 900 ล้านบาท และมีบางคดีเริ่มมีการเจรจาขอจ่ายเงินคืน” นายเผด็จกล่าว

ที่มา : ไทยพับลิกา
28
 กรกฎาคม 2557

3 ความคิดเห็น:

  1. คนเขียนกระทู้น่าจะมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับพุทธวจนนะครับ คำสอนของพระพุทธเจ้าตรัสเป็นภาษาบาลีก็จริง แต่การแปลก็เป็นไทยก็ใช้หลักมหาประเทศ4 ที่พระพุทธเจ้าบัติญัติแหละครับ พูดง่ายๆก็เหมือนการแปลภาษาอักฤษเป็นภาษาไทยต้องอาศัยหมายในการสื่อสารที่เข้าใจตรงกันระหว่าง2ภาษา อีกประเด็ดคือพระอาจารย์ศึกฤทธิ์เป็นสาวกผู้ถ่ายทอดคำสอนของพระศาสดา ไม่ได้ถ่ายทอดคำสอนตัวเอง ทั้งหมดทั้งมวลก็เพื่อปฎิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าโดยแท้ ไม่ใช่คำแต่งใหม่ เพราะในพระไตยปิฎกมีทั้งพระโอษฐ์และอถคาถาแต่งใหม่ พุทธวจนคือหยิบคำของพระพุทธเจ้าที่ตรัสจากพระโอษฐ์มาสอนโดยเฉพาะครับ ศึกษาเยอะๆนะครับจะได้เข้าใจว่าพระองค์บอกว่า
    ทรงบอกเหตุแห่งความอันตรธานของคำสอน เปรียบด้วยกลองศึกที่มีรอยร้าว
    .........ภิกษุ ทั้งหลาย! เรื่องนี้เคยมีมาแล้ว : กลองศึกของกษัตริย์พวกทสารหะเรียกว่า อานกะ มีอยู่. เมื่อกลองอานกะนี้ มีแผลแตก หรือลิ, พวกกษัตริย์ทสารหะได้หาเนื้อไม้อื่นทำเป็นลิ่ม เสริมลงในรอยแตกของกลองนั้น (ทุกคราวไป)
    ภิกษุ ท.! เมื่อเชื่อมปะเข้าหลายครั้งหลายคราวเช่นนั้นนานเข้าก็ถึงสมัยหนึ่ง ซึ่งเนื้อไม้เดิมของตัวกลองหมดสิ้นไปเหลืออยู่แต่เนื้อไม้ที่ทำเสริมเข้าใหม่เท่านั้น ;
    .........ภิกษุ ทั้งหลาย ! ฉันใดก็ฉันนั้น : ในกาลยืดยาวฝ่ายอนาคต จักมีภิกษุทั้งหลาย,สุตตันตะ (ตัวสูตรส่วนที่ลึกซึ้ง) เหล่าใด ที่เป็นคำของตถาคต เป็นข้อความลึกมีความหมายซึ้งเป็นชั้นโลกุตตระ ว่าเฉพาะด้วยเรื่องสุญญตา, เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านั้นมากล่าวอยู่. เธอจักไม่ฟังด้วยดี จักไม่เงี่ยหูฟัง จักไม่ตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และจักไม่สำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน.
    ส่วนสุตตันตะเหล่าใด มีนักกวีแต่งขึ้นใหม่ เป็นคำร้อยกรองประเภทกาพย์ กลอน มีอักษรสละสรวย มีพยัญชนะอันวิจิตร เป็นเรื่องนอกแนว เป็นคำกล่าวของสาวก, เมื่อมีผู้นำสูตรที่นักกวีแต่งขึ้นใหม่เหล่านั้นมากล่าวอยู่, เธอจักฟังด้วยดี จักเงี่ยหูฟัง จักตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และจักสำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียนไป.
    .........ภิกษุ ทั้งหลาย ! ความอันตรธานของสุตตันตะเหล่านั้น ที่เป็นคำของตถาคตเป็นข้อความลึก มีความหมายซึ้ง เป็นชั้นโลกุตตระ ว่าเฉพาะด้วยเรื่องสุญญตาจักมีได้ด้วยอาการอย่างนี้ แล.
    สาวกภาษิต และตถาคตภาษิต ต่างกันอย่างไร
    .........ภิกษุทั้งหลาย ! ในกรณีนี้คือ ภิกษุทั้งหลายในบริษัทใด, เมื่อสุตตันตะ
    ทั้งหลาย ตถาคตภาสิตา-อันเป็นตถาคตภาษิต คมฺภีรา-อันลึกซึ้ง คมฺภีรตฺถา-
    มีอรรถอันลึกซึ้ง โลกุตฺตรา-เป็นโลกุตตระ สุญฺญตปฏิสํยุตฺตา-ประกอบด้วย
    เรื่องสุญญตา อันบุคคลนำมากล่าวอยู่, ก็ไม่ฟังด้วยดี ไม่เงี่ยหูฟัง ไม่เข้าไป
    ตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และไม่สำคัญว่า เป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน.
    ส่วนสุตตันตะเหล่าใด ที่กวีแต่งขึ้นใหม่ เป็นคำร้อยกรองประเภทกาพย์
    กลอนมีอักษรสละสลวย มีพยัญชนะอันวิจิตร เป็นเรื่องนอกแนว เป็นคำกล่าว
    ของสาวก, เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านี้มากล่าวอยู่ พวกเธอย่อมฟังด้วยดี
    เงี่ยหูฟัง ตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และสำคัญไปว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน.
    พวกเธอเล่าเรียนธรรมอันกวีแต่งใหม่นั้นแล้ว ก็ไม่สอบถามซึ่งกันและกัน ไม่ทำให้เปิดเผยแจ่มแจ้งออกมาว่า ข้อนี้พยัญชนะเป็นอย่างไร อรรถะเป็นอย่างไร
    ดังนี้. เธอเหล่านั้นย่อมเปิดเผยสิ่งที่ยังไม่เปิดเผยไม่ได้ ไม่หงายของที่คว่ำอยู่ให้หงายขึ้นได้ ไม่บรรเทาความสงสัยในธรรมทั้งหลายอันเป็นที่ตั้งแห่งความสงสัยมีอย่างต่างๆ ได้.
    ภิกษุทั้งหลาย ! นี้เราเรียกว่า อุกกาจิตวินีตา ปริสา โนปฏิปุจฉาวินีตา.
    ...........ภิกษุทั้งหลาย ! บริษัทชื่อ ปฏิปุจฉาวินีตา ปริสา โน อุกกาจิตวินีตา
    เป็นอย่างไรเล่า?
    ..........ภิกษุทั้งหลาย ! ในกรณีนี้คือ ภิกษุทั้งหลายในบริษัทใด, เมื่อ
    สุตตันตะทั้งหลาย ที่กวีแต่งขึ้นใหม่ เป็นคำร้อยกรองประเภทกาพย์กลอนมีอักษรสละสลวย มีพยัญชนะอันวิจิตร เป็นเรื่องนอกแนว เป็นคำกล่าวของสาวก
    อันบุคคลนำมากล่าวอยู่, ก็ไม่ฟังด้วยดี ไม่เงี่ยหูฟัง ไม่เข้าไปตั้งจิตเพื่อจะรู้
    ทั่วถึง และไม่สำคัญว่าเป็นสิ่งที่ตนควรศึกษาเล่าเรียน. ส่วนสุตตันตะ เหล่าใด
    อันเป็น ตถาคตภาษิตอันลึกซึ้ง มีอรรถอันลึกซึ้ง เป็นโลกุตตระ ประกอบ
    ด้วยเรื่องสุญญตา, เมื่อมีผู้นำสุตตันตะเหล่านี้มากล่าวอยู่ พวกเธอย่อมฟัง
    ด้วยดี ย่อมเงี่ยหูฟัง ย่อมเข้าไปตั้งจิตเพื่อจะรู้ทั่วถึง และย่อมสำคัญว่าเป็นสิ่ง
    ที่ควรศึกษา เล่าเรียน. พวกเธอเล่าเรียนธรรมที่เป็นตถาคตภาษิตนั้นแล้ว
    ก็สอบถาม ซึ่งกันและกัน ทำให้เปิดเผยแจ่มแจ้งออกมาว่า ข้อนี้พยัญชนะเป็น
    อย่างไร อรรถะเป็นอย่างไร ดังนี้. เธอเหล่านั้นย่อมเปิดเผยสิ่งที่ยังไม่เปิดเผยได้ หงายของที่คว่ำอยู่ให้หงายขึ้นได้
    พุทธวจน คำตรัสของพระพุทธเจ้า
    นิทาน. สํ. ๑๖ / ๓๑๑ / ๖๗๒-๓
    ขุมทรัพย์จากพระโอษฐ์ น. ๑๐๗

    ตอบลบ
  2. จากความสัตย์จริง...ดิฉันสนใจและศึกษาธรรมะ ฟังเทศน์ฟังธรรม และไปปฎิบัติฝึกนั่งสมาธิมาก็หลายครั้ง...วัดธรรมกายก็เคยไปบวชภิกษุณีแก้วสมัยเรียนอยู่ปี 2 ความรู้สึกว่าไม่ใช่ตั้งแต่ฟังพระธรรมไชโยเทศน์ว่า การกู้ยืมเงินมาทำบุญนั้นได้บุญ ใจลาก่อนกับวัดธรรมกายทันที
    ส่วนวัดนาป่าพง ตั้งแต่เกิดเป็นชาวพุทธ ก็เพิ่งทราบซึ้งในธรรมของพระพุทธเจ้า ที่สำคัญคือสอนให้ไม่งมง่าย ไม่มีวัตถุมงคล ไม่มีดูดวง ไม่มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารณ์ ถ้าใครไม่เคยศึกษาให้ดีว่าวัดนี้เป็นแบบไหน ก็น่าเสียดายแทน ที่มีเจตคติไปในทางไม่ดี

    ตอบลบ
  3. จากความสัตย์จริง...ดิฉันสนใจและศึกษาธรรมะ ฟังเทศน์ฟังธรรม และไปปฎิบัติฝึกนั่งสมาธิมาก็หลายครั้ง...วัดธรรมกายก็เคยไปบวชภิกษุณีแก้วสมัยเรียนอยู่ปี 2 ความรู้สึกว่าไม่ใช่ตั้งแต่ฟังพระธรรมไชโยเทศน์ว่า การกู้ยืมเงินมาทำบุญนั้นได้บุญ ใจลาก่อนกับวัดธรรมกายทันที
    ส่วนวัดนาป่าพง ตั้งแต่เกิดเป็นชาวพุทธ ก็เพิ่งทราบซึ้งในธรรมของพระพุทธเจ้า ที่สำคัญคือสอนให้ไม่งมง่าย ไม่มีวัตถุมงคล ไม่มีดูดวง ไม่มีอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารณ์ ถ้าใครไม่เคยศึกษาให้ดีว่าวัดนี้เป็นแบบไหน ก็น่าเสียดายแทน ที่มีเจตคติไปในทางไม่ดี

    ตอบลบ

ร่วมแสดงความคิดเห็นได้ครับ